راهنمای دستور زبان

مسیر راهنمای عمومی دستور زبان برای محتوای بومی‌سازی‌شده آماده است.

صفت‌های رایج و اشاره‌ای

آن چیست؟

صفت‌ها اسم‌ها را توصیف می‌کنند. آن‌ها اطلاعات بیشتری دربارهٔ یک شخص، مکان، چیز یا ایده می‌دهند.

صفت‌های رایج ویژگی‌هایی مانند اندازه، رنگ، سن، شکل یا نظر را توصیف می‌کنند.

Examples:

  • a small house
  • a red bag
  • an old car
  • a friendly teacher

صفت‌های اشاره‌ای به اسم‌های مشخص اشاره می‌کنند. آن‌ها عبارت‌اند از:

  • this
  • that
  • these
  • those

یک صفت اشاره‌ای همیشه قبل از اسم می‌آید.

Examples:

  • this book
  • that building
  • these shoes
  • those people

چه زمانی استفاده می‌شود

از صفت‌های رایج برای توصیف این‌که یک اسم چگونه است استفاده کنید.

Examples:

  • a beautiful garden
  • a difficult question
  • a cold morning

از صفت‌های اشاره‌ای برای نشان دادن این‌که منظور شما کدام شخص یا چیز است استفاده کنید.

از this برای یک شخص یا چیز که نزدیک است استفاده کنید.

  • this chair

از that برای یک شخص یا چیز که دورتر است استفاده کنید.

  • that chair

از these برای دو یا چند شخص یا چیز که نزدیک هستند استفاده کنید.

  • these chairs

از those برای دو یا چند شخص یا چیز که دورتر هستند استفاده کنید.

  • those chairs

صفت‌های اشاره‌ای همچنین می‌توانند نشان دهند که چیزی از نظر زمان نزدیک یا دور به نظر می‌رسد.

  • this week
  • that day
  • these months
  • those years

ساختار

صفت‌های رایج قبل از اسم‌ها

ساختار معمول این است:

حرف تعریف یا تعیین‌کننده + صفت + اسم

تعیین‌کننده صفت اسم
a small room
an interesting idea
the blue door
my new phone

صفت‌های رایج برای اسم‌های مفرد یا جمع تغییر نمی‌کنند.

  • a small box
  • two small boxes

صفت‌های رایج بعد از افعال ربطی

صفت‌ها همچنین می‌توانند بعد از فعل‌هایی مانند be، look، feel، seem و become بیایند.

ساختار این است:

فاعل + فعل ربطی + صفت

  • The room is small.
  • She looks tired.
  • The water feels cold.

صفت‌های اشاره‌ای

ساختار این است:

صفت اشاره‌ای + اسم

Distance Singular Plural
Near this book these books
Far that book those books

از this و that با اسم‌های مفرد استفاده کنید.

  • this apple
  • that person

از these و those با اسم‌های جمع استفاده کنید.

  • these apples
  • those people

یک صفت اشاره‌ای می‌تواند قبل از یک صفت دیگر بیاید.

ساختار این است:

صفت اشاره‌ای + صفت رایج + اسم

  • this old house
  • that blue car
  • these new shoes
  • those large buildings

Examples

  1. She has a beautiful voice.
  2. This coffee is very hot.
  3. That tall man is my neighbor.
  4. These fresh apples taste good.
  5. Those old buildings are empty.
  6. We live in a small apartment.
  7. This difficult question needs more time.
  8. I do not like that loud music.
  9. These comfortable chairs are new.
  10. Those children look happy.

استثناها

بعضی صفت‌ها معمولاً بعد از اسم یا ضمیری که توصیف می‌کنند می‌آیند.

  • something useful
  • someone special
  • the people responsible

بعضی صفت‌ها معمولاً بعد از یک فعل ربطی به کار می‌روند و معمولاً مستقیماً قبل از اسم قرار نمی‌گیرند.

  • The child is asleep.
  • She is afraid.

صفت‌های اشاره‌ای باید از نظر شمار با اسم مطابقت داشته باشند.

  • this book
  • these books
  • that car
  • those cars

Common mistakes

  1. Incorrect: this books Correct: these books Explanation: از these با اسم‌های جمع استفاده کنید.

  2. Incorrect: those car Correct: that car Explanation: از that با یک اسم مفرد استفاده کنید.

  3. Incorrect: a car red Correct: a red car Explanation: یک صفت رایج معمولاً قبل از اسم می‌آید.

  4. Incorrect: these new shoe Correct: these new shoes Explanation: یک صفت اشاره‌ای جمع به یک اسم جمع نیاز دارد.

  5. Incorrect: this is beautiful house Correct: this is a beautiful house Explanation: یک اسم قابل شمارش مفرد معمولاً به حرف تعریف یا تعیین‌کنندهٔ دیگری نیاز دارد.

  6. Incorrect: a olds building Correct: an old building Explanation: صفت‌ها پسوند جمع نمی‌گیرند، و an قبل از یک صدای مصوت به کار می‌رود.

  7. Incorrect: the room is coldly Correct: the room is cold Explanation: بعد از فعل ربطی is از صفت استفاده کنید.

  8. Incorrect: that two houses Correct: those two houses Explanation: از those با اسم‌های جمع استفاده کنید.