راهنمای دستور زبان

این چیست؟

رایج‌ترین راه برای ساختن جمله منفی در فرانسه استفاده از ne… pas است.

این دو بخش معمولاً دور فعل صرف‌شده قرار می‌گیرند.

• Je travaille. → Je ne travaille pas.
• Elle aime le café. → Elle n’aime pas le café.

قبل از صدای مصوت یا h بی‌صدا، ne به n’ تبدیل می‌شود.

• Il n’habite pas ici.
• Elle n’aime pas ce film.

زمان استفاده

از ne… pas استفاده کنید تا بگویید عملی رخ نمی‌دهد یا جمله‌ای درست نیست.

• Je ne travaille pas aujourd’hui.
• Tu ne comprends pas.
• Nous ne sommes pas prêts.

از آن با افعال رایج زمان حال استفاده کنید.

• Il ne parle pas français.
• Elle ne mange pas de viande.
• Vous ne prenez pas le bus.

از ne… pas با être و avoir استفاده کنید.

• Je ne suis pas fatigué.
• Ils ne sont pas ici.
• Je n’ai pas de voiture.
• Elle n’a pas faim.

ساختار

ساختار پایه به این صورت است:

Subject + ne/n’ + conjugated verb + pas + complement

• Je ne parle pas anglais.
• Tu n’aimes pas le café.
• Nous ne travaillons pas demain.

با فعل انعکاسی، ne قبل از ضمیر انعکاسی و pas بعد از فعل صرف‌شده می‌آید.

Subject + ne/n’ + reflexive pronoun + verb + pas

• Je ne me lève pas tôt.
• Elle ne se couche pas tard.
• Nous ne nous préparons pas ici.

با فعلی که به دنبال آن مصدر می‌آید، ne… pas معمولاً دور فعل صرف‌شده قرار می‌گیرد.

• Je ne veux pas partir.
• Il ne peut pas venir.
• Nous n’aimons pas attendre.

مثال‌ها

1. Je ne travaille pas aujourd’hui.
2. Tu n’aimes pas ce restaurant.
3. Il ne parle pas anglais.
4. Elle n’est pas fatiguée.
5. On ne mange pas ici.
6. Nous n’avons pas de voiture.
7. Vous ne prenez pas le train.
8. Ils ne regardent pas la télévision.
9. Elles ne se couchent pas tard.
10. Je ne veux pas sortir.

استثناها

قبل از صدای مصوت یا h بی‌صدا، ne به n’ تبدیل می‌شود.

• Je n’aime pas le thé.
• Il n’habite pas ici.

در فرانسه گفتاری روزمره، گویشوران اغلب ne را حذف می‌کنند.

• Je sais pas.
• Il vient pas.

این در گفتار غیررسمی رایج است، اما فرانسه نوشتاری استاندارد معمولاً از هر دو ne و pas استفاده می‌کند.

بعد از فعل منفی، un، une، des و حروف اضافه قسمتی مانند du، de la و de l’ معمولاً به de یا d’ تبدیل می‌شوند.

• J’ai une voiture. → Je n’ai pas de voiture.
• Elle mange du pain. → Elle ne mange pas de pain.
• Nous avons des enfants. → Nous n’avons pas d’enfants.

بعد از être، حرف تعریف معمولاً حفظ می‌شود.

• C’est un problème. → Ce n’est pas un problème.
• C’est du fromage. → Ce n’est pas du fromage.

اشتباهات رایج

1. نادرست: Je pas travaille aujourd’hui. درست: Je ne travaille pas aujourd’hui. توضیح: Ne و pas معمولاً دور فعل صرف‌شده قرار می‌گیرند.

2. نادرست: Je ne aime pas le café. درست: Je n’aime pas le café. توضیح: Ne قبل از صدای مصوت به n’ تبدیل می‌شود.

3. نادرست: Elle ne pas parle français. درست: Elle ne parle pas français. توضیح: Pas بعد از فعل صرف‌شده می‌آید.

4. نادرست: Nous avons ne pas une voiture. درست: Nous n’avons pas de voiture. توضیح: Ne… pas دور فعل قرار می‌گیرد و une معمولاً بعد از نفی به de تبدیل می‌شود.

5. نادرست: Il ne se pas lève tôt. درست: Il ne se lève pas tôt. توضیح: با فعل انعکاسی، ne قبل از ضمیر انعکاسی و pas بعد از فعل می‌آید.

6. نادرست: Je ne veux partir pas. درست: Je ne veux pas partir. توضیح: با فعل صرف‌شده‌ای که به دنبال آن مصدر می‌آید، ne… pas معمولاً دور فعل صرف‌شده قرار می‌گیرد.

7. نادرست: Ce n’est pas de problème. درست: Ce n’est pas un problème. توضیح: بعد از être، حرف تعریف معمولاً حفظ می‌شود.